Κυριακή, 4 Σεπτεμβρίου 2011

Τοπίου εγκώμιον



ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ


Το φως πέφτει λοξά πάνω στον υποβλητικό βράχο. Οι σκιές μεγάλες, αναδεικνύουν κάθε πτύχωση, κάθε ρωγμή, κάθε σχισμή της τραχιάς επιφάνειας που σε πείσμα της βαρύτητας στέκεται σχεδόν κατακόρυφη πάνω από τη θάλασσα.

Πάνω στο αρχέγονο σώμα του βράχου διακρίνονται όλες οι αποχρώσεις του γκρι, ενώ περίπου στο μέσον του πετρώματος ξεχωρίζουν οριζόντιες στρώσεις κόκκινες σαν του οξειδίου του σιδήρου. Κάτω χαμηλά, στην επαφή με τη θάλασσα, το χρώμα σκουραίνει και γίνεται σχεδόν μαύρο, λες κι άφησαν μελάνι τα κύματα που ξεσπούν με μανία πάνω του.

Λίγο πιο κάτω απλώνεται μια ήρεμη χρυσαφένια αμμουδιά σε αντίστιξη με το άγριο και αφιλόξενο τοπίο των βράχων. Λίγα αρμυρίκια και μερικές καλαμιές στο βάθος, σαν πράσινες πινελιές σε φανταστικό πίνακα, συμπληρώνουν τα γήινα χρώματα εξισορροπώντας την καταλυτική παρουσία του έντονου μπλε της θάλασσας. Το βλέμμα άθελα ανηφορίζει ακολουθώντας την πλαγιά με τις ξερολιθιές, τους όμορφους θάμνους και τα χρυσοκίτρινα χόρτα, μέχρι που φτάνει ψηλά στην κορυφογραμμή. Το στιβαρό της περίγραμμα ανεβοκατεβαίνει διαγράφοντας μια υπέροχη ακανόνιστη καμπύλη με φόντο το γαλάζιο ουρανό. Στο ψηλότερο σημείο, μόλις που διακρίνεται μία άσπρη τελεία. Ενα μικρό εξωκλήσι του Προφήτη Ηλία.

Ο τόπος μας είναι γεμάτος από τέτοιες εικόνες, που διαδέχονται η μία την άλλη, χωρίς ποτέ να είναι ίδιες. Γεμάτος από εκπλήξεις και αμέτρητες αποκαλύψεις. Μέσα σ' αυτά τα αρχιτεκτονημένα τοπία των άνυδρων βράχων, διαμορφώθηκαν χιλιετίες τώρα οι μεγάλοι πολιτισμοί του παρελθόντος. Αυτά τα ανεπανάληπτα τοπία είναι και η ανεκτίμητη περιουσία μας. Οχι μόνον της δικής μας γενιάς, αλλά και όλων αυτών που θα έρθουν στο μέλλον!

Σήμερα, όμως, όλα πωλούνται. Τα πάντα εκποιούνται με fast track διαδικασίες σε τιμή ευκαιρίας. Πανέμορφα τοπία μπαίνουν στο στόχαστρο κερδοσκόπων. Για άλλη μια φορά στο βωμό του εφήμερου κέρδους πρόκειται να χτιστούν βάναυσα τόποι που έπρεπε να μείνουν εσαεί αλώβητοι από την ανθρώπινη εκμετάλλευση. Ετσι, αυτά που θα χτιστούν αλόγιστα σήμερα, θα αποτελέσουν αύριο -είναι βέβαιον- τα εκτρωματικά τεκμήρια της κοντόφθαλμης πολιτικής μας, του ρηχού «πολιτισμού» μας. Τεκμήρια που εν τέλει θα πιστοποιούν και θα αποκαλύπτουν το ποιοι πραγματικά υπήρξαμε!

Γιατί στη χώρα μας όσο δύσκολο είναι να χαρακτηρίσουμε διατηρητέο ή προστατευόμενο ένα τοπίο, έναν οικισμό ή ένα μεμονωμένο κτήριο, άλλο τόσο εύκολα αποφασίζουμε την καταπάτηση και καταστροφή του. 
Οι μεγαλύτερες, μάλιστα, αυθαιρεσίες και καταστροφές έγιναν -τις περισσότερες φορές- με άλλοθι την επίτευξη κάποιου μεγάλου τάχατες «εθνικού στόχου». Και δεν υπάρχει πιο επικίνδυνο πράγμα, απ' αυτήν την άνευ όρων, επιτακτική και με συνοπτικές διαδικασίες -λόγω της οικονομικής κρίσης- αλλαγή του νομοθετικού πλαισίου.

Ακούμε διαρκώς για θυσίες που πρέπει να γίνουν από τον ελληνικό λαό. Θυσία όμως -πραγματική- ενός λαού σημαίνει, πάνω απ' όλα, να υπερασπίζεται και να προστατεύει με κάθε τρόπο, με κάθε τίμημα την πολύτιμη παρακαταθήκη που του κληροδοτήθηκε.
Εκείνα που τον «στοιχειώνουν» μέσα στο πέρασμα του χρόνου. Σημαίνει, μ' άλλα λόγια, πως σε περιόδους μεγάλων κρίσεων σαν τη σημερινή, το πρώτο πράγμα που θα διαφύλαττε κανείς ως κόρην οφθαλμού είναι ακριβώς αυτές οι ακρογιαλιές, τα βουνά, οι θάλασσες.  

Τα μοναδικά τοπία -όσα φυσικά γλίτωσαν από την «τουριστική λαίλαπα»- δεν μπορεί να αποτελέσουν με κανέναν τρόπο «φιλέτα» που προσφέρονται για εφήμερη οικονομική «αξιοποίηση» ξένων ή εγχώριων επενδυτών. Δεν έχουμε άλλωστε κανένα δικαίωμα έναντι των παιδιών μας να τα υποθηκεύσουμε και να τα καταστρέψουμε. Αντιθέτως, αποτελούν τη μοναδική ελπίδα μας, έτσι ώστε στο μέλλον πάνω εκεί να στηριχτούμε και να ριζώσουμε και μετά σιγά σιγά να προσπαθήσουμε να ορθώσουμε ξανά πάνω στο στέρεο έδαφός τους έναν πολιτισμό αντάξιο της ανεκτίμητης αξίας τους.
Η καταστροφή είναι μέρος της κρίσης, όχι η λύση της. 
 
 
Του ΤΑΣΗ ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ
Καθηγητή Αρχιτεκτονικής ΕΜΠ 
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ



ΙΝΔΙΑ: Φτιάχνει την μεγαλύτερη βαση βιομετρικών δεδομένων στον κόσμο με 2,4 δισ. (!) σκαναρισμένες ίριδες   ---- (Scanning 2.4 Billion Eyes, India Tries to Connect Poor to Growth)

 



Ο Ανκατζί Μπάι Γκανγκάρ, μικροκαλλιεργητής 49 ετών, περιμένει στην ουρά. Κάθεται μπροστά στο κομπιούτερ –για πρώτη φορά στη ζωή τουκαι ο υπάλληλος καταγράφει το όνομα, την ημερομηνία γέννησης και τη διεύθυνσή του. Στη συνέχεια ακουμπάει τα σκληρά του δάχτυλα στην πράσινη επιφάνεια του σκάνερ που «φωτογραφίζει» τα δακτυλικά του αποτυπώματα. 
 Έπειτα ένα άλλο μηχάνημα φωτογραφίζει τις ίριδες των οφθαλμών του. Η διαδικασία ολοκληρώνεται. Τα βιομετρικά στοιχεία αποθηκεύονται στον σκληρό δίσκο.

Σε μερικές ημέρες, ο Γκανγκάρ θα λάβει ένα δωδεκαψήφιο αριθμό, πρώτη επίσημη απόδειξη της ύπαρξής του. Από εδώ και πέρα, η ταυτότητά του θα αναγνωρίζεται σε οποιοδήποτε σημείο της Ινδίας με τη βοήθεια του αριθμού και του δακτυλικού αποτυπώματος. Έτσι, θα μπορεί να εισπράττει το βοήθημα της πρόνοιας, να ανοίγει τραπεζικό λογαριασμό ακόμα και να αποκτά νέο αριθμό κινητού τηλεφώνου.

Η Ινδία προσπαθεί να δημιουργήσει τη μεγαλύτερη βάση βιομετρικών δεδομένων, στην οποία θα περιέχονται τα στοιχεία του 1,2 δισεκατομμυρίου πολιτών της.

Η χρήση της τεχνολογίας θα επιτρέψει στην ινδική κυβέρνηση να βελτιώσει τους εντελώς αναποτελεσματικούς γραφειοκρατικούς μηχανισμούς, αλλά τα οφέλη θα είναι γενικότερα.

Ο δωδεκαψήφιος αριθμός, λένε οι εμπνευστές του συστήματος, θα διευκολύνει σημαντικά στην εσωτερική μετανάστευση, που είναι εντελώς απαραίτητη σε κάθε αναπτυσσόμενη οικονομία. Επίσης, η καταγραφή των κατοίκων θα περιορίσει τη διαφθορά, που οδήγησε τις τελευταίες εβδομάδες εκατομμύρια Ινδούς στους δρόμους. Οι επιδέξιοι δεν θα μπορούν πλέον να καταχρώνται τα επιδόματα των πολιτών.

Χάρη στο σύστημα Ααντχαάρ, θα είναι δυνατή η επιβεβαίωση της ταυτότητας κάθε Ινδού πολίτη, σε όποια γωνιά της χώρας κι αν βρίσκεται, μέσα σε οκτώ δευτερόλεπτα. Το Ααντχαάρ, εξάλλου, είναι το πρώτο σύστημα που αναγνωρίζει κάθε Ινδό πολίτη ως άτομο και όχι ως μέλος κάποιας ομάδας, οικογένειας ή κάστας.

Μπορεί να έχει πολλά θετικά η ινδική προσπάθεια, αλλά ταυτόχρονα αποτελεί έμμεση αναγνώριση της αποτυχίας της χώρας να βοηθήσει οικονομικώς αδυνάμους να βγουν από τη φτώχεια τους. Αν και η Ινδία είναι η δεύτερη ταχύτερα αναπτυσσόμενη χώρα του κόσμου, 400 εκατομμύρια Ινδοί ζουν κάτω από το επίπεδο της φτώχειας. Παρά τον υποσιτισμό εκατομμυρίων κατοίκων, εκατοντάδες τόνοι σιτηρών σαπίζουν στις κρατικές αποθήκες ή πωλούνται στις ιδιωτικές αγορές, πολύ πριν φτάσουν στα στόματα των πεινασμένων. Τα ολοκαίνουργα σχολεία μένουν άδεια επειδή οι καλοπληρωμένοι δάσκαλοι δεν εμφανίζονται ποτέ (και δεν τιμωρούνται).

Πολλοί πιστεύουν ότι η τεχνολογία θα λύσει αυτά τα προβλήματα βοηθώντας τον απλό πολίτη να έρθει σε άμεση επαφή με τις κρατικές υπηρεσίες χωρίς την παρέμβαση των τοπικών αξιωματούχων.

Πρόκειται για ένα τιτάνιο εγχείρημα. Η ινδική βάση δεδομένων θα είναι ασυγκρίτως μεγαλύτερη από αυτήν του προγράμματος US-Visit που περιέχει τα βιομετρικά στοιχεία 100 εκατομμυρίων ανθρώπων. 
Όταν ολοκληρωθεί το ινδικό πρόγραμμα θα διαθέτει 1,2 δισεκατομμύρια δακτυλικά αποτυπώματα και 2,4 δισεκατομμύρια ίριδες.

Ομως, δεν είναι όλοι υπέρμαχοι της προσπάθειας. 
Πολλοί Ινδοί πιστεύουν ότι η ηλεκτρονική καταγραφή των πολιτών θα εξελιχθεί σε τρομερό εφιάλτη, καθώς η χώρα δεν διαθέτει νομικό πλαίσιο ικανό να προστατεύσει προσωπικά δεδομένα ή πληροφορίες. Αλλοι θεωρούν ότι είναι υπερβολικά ακριβό ή ακόμα και περιττό, αφού υπάρχουν κι άλλοι τρόποι για τον έλεγχο της διαφθοράς.

Οπως λέει ο κύριος Τζαλίλ από το Ουτάρ Πραντές, που μόλις τέλειωσε τη διαδικασία, «το Ααντχαάρ θα μου δώσει μία ταυτότητα. Θα δείξει ότι είμαι άνθρωπος, ότι ζω σε αυτόν τον πλανήτη, ότι είμαι Ινδός»

Της LYDIA POLGREEN / The New York Times

http://radar-gr.blogspot.com/2011/09/24-scanning-24-billion-eyes-india-tries.html#more


Ψάρι με… ανθρώπινα δόντια στη Χαλκιδική



 Ένα παράξενο ψάρι με... ανθρώπινα δόντια έπιασε ο 45χρονος Θεόδωρος Ντέμπλας από τη Συκιά που πήγε για ψάρεμα μαζί με τον 15χρονο γιό του.
Στις 6.30 τα ξημερώματα έριξαν συρτή στην περιοχή Άγιος Ιωάννης στη Συκιά και σε μόλις 4 μέτρα βάθος έπιασαν ένα περίεργο ψάρι, το οποίο δεν είχε βράγχια παρά μόνο δύο τρύπες στα πλευρά του απ’ όπου ανάπνεε.

Ο Θόδωρος Ντέμπλας, χρόνια ψαράς στην περιοχή, ανέφερε στο halkidikinews.gr ότι είναι η πρώτη φορά που είδε τέτοιο ψάρι. «Το ψάρι αυτό έχει σκληρό δέρμα, δεν έχει βράγχια και από την ώρα που το βγάλαμε ανέπνεε μέχρι τις 12 το μεσημέρι. Μας έκανε μεγάλη εντύπωση επίσης ότι τα χείλη και τα δόντια του ψαριού, έμοιαζαν με ανθρώπου» είπε....

Το ψάρι θα σταλεί για περεταίρω εξέταση στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης για να διαπιστωθεί αν είναι δηλητηριώδης και ποια είναι η προέλευσή του. Εικάζεται ότι πρόκειται για ψάρι που μετανάστευσε από νοτιότερες περιοχές, όπως ο λαγοπόδαρος, λόγω των έντονων κλιματικών αλλαγών.

Πηγή:
himaira.blogspot.com