Δευτέρα, 14 Νοεμβρίου 2011

Έρχεται ..............το ηλεκτρονικό πόθεν έσχες








pothen_esxes


        Ένα ακόμα χαράτσι εξετάζει το οικονομικό επιτελείο, για όσους φορολογούμενους εμφανίσουν το 2012 λιγότερες δαπάνες, αγορές και καταθέσεις σε σύγκριση με τα ετήσια εισοδήματά τους και το ύψος των δανείων που έχουν ή θα έχουν συνάψει.
Πληροφορίες αναφέρουν ότι θα εφαρμοστεί ηλεκτρονικό «πόθεν έσχες» και οι φορολογούμενοι θα συμπληρώσουν ειδικό έντυπο, που θα περιλαμβάνει τα εξής οικονομικά στοιχεία: Από τη μια έσοδα και δάνεια και από την άλλη δαπάνες, αγορές και καταθέσεις.

Αν η διαφορά των συνολικών εσόδων µε το σύνολο των δαπανών και των καταθέσεων είναι µεγαλύτερη του 10% του συνόλου των εσόδων τότε θα επιβαρυνθεί ο φορολογούµενος µε πρόσθετη φορολογία 10%.

Το μέτρο ερμηνεύεται ως ένας ακόμη τρόπος πίεσης προς τους πολίτες, ώστε να ζητούν αποδείξεις για να γλυτώσουν έναν ακόμα φόρο.

Στόχος είναι να εντοπιστούν και να τιμωρηθούν όσοι δεν μπορούν να δικαιολογήσουν τα εισοδήματα που έχουν, όταν αφαιρεθούν οι δαπάνες τους ή οι καταθέσεις τους.
 
 .marketbeast.gr/
    

   

Γιατί δεν θα λυθεί η κρίση της Ευρωζώνης

 

eurofallΗ παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση έχει ταλαιπωρήσει πάμπολλες αγορές. Οι τιμές των μετοχών έχουν ανεβοκατέβει σαν τρελές. Το ίδιο και των εμπορευμάτων. Σε κάποια στιγμή οι τιμές των εταιρικών ομολόγων άρχισαν να τιμολογούν την κατάρρευση ακόμα και πολύ μεγάλων επιχειρήσεων. Οι κεντρικοί τραπεζίτες έχουν αναζητήσει κι εφαρμόσει νομισματικά  εργαλεία πέραν των συμβατικών. Αλλά ίσως η μεγαλύτερη πρόκληση αυτής της κρίσης να αφορά τους κρατικούς τίτλους της Ευρωζώνης. Οι επενδυτές των κρατικών ομολόγων της Ευρωζώνης είναι η μόνη κατηγορία επενδυτών που είδαν τους κανόνες του παιχνιδιού να αλλάζουν δραματικά στη μέση του δρόμου.
Το βασικό πρόβλημα έχει να κάνει με τις προσδοκίες αυτών των κατηγοριών επενδυτών για τη συμπεριφορά των κρατικών τίτλων. Οι διαχειριστές των κρατικών ομολόγων διακρίνονται από μεγάλο συντηρητισμό απέναντι στον πιστωτικό κίνδυνο. Είναι έτοιμοι να αναλάβουν τον κίνδυνο να χάσουν χρήματα σε περίπτωση πληθωρισμού ή από μεταβολές επιτοκίων που θα επηρεάσουν την αξία των τίτλων τους. Αλλά δεν μπορούν με τίποτα να αναλάβουν κινδύνους ζημιών επί του κεφαλαίου εξαιτίας μιας χρεοκοπίας. Για τους διαχειριστές των κρατικών ομολόγων αυτό δεν σημαίνει απλά ότι κινδυνεύουν να χάσουν λεφτά. Κινδυνεύουν να χάσουν τις δουλειές τους. Οι επενδυτές των κρατικών ομολόγων είναι ασφαλιστικά ταμεία, κρατικές επενδυτές εταιρείες και τμήματα τραπεζών που έχουν ρητή εντολή να μην αναλαμβάνουν πιστωτικό κίνδυνο.
Έως το 2009 τα ομόλογα της Ευρωζώνης θεωρούνταν απαλλαγμένα κινδύνων. Ακριβώς όπως τα αμερικανικά και τα βρετανικά ομόλογα. Οι εποπτικές αρχές τα στάθμιζαν ως τίτλους μηδενικού ρίσκου κατά την εκτίμηση των τραπεζικών κεφαλαίων. Οι τίτλοι αυτοί διέθεταν επίσης υψηλή αξιολόγηση, καθώς οι περισσότερες χώρες της Ευρωζώνης είχαν αξιολόγηση ΑΑ ή ΑΑΑ.
Η ελληνική κρίση κατάφερε το πρώτο πλήγμα σε αυτήν την ευτυχή συναίνεση και η αναταραχή σύντομα απλώθηκε στην αγορά. Ξαφνικά όλοι είδαν κάτι που δεν είχαν διακρίνει ως τότε: η εισαγωγή του ευρώ σήμαινε ότι τα κράτη της Ευρωζώνης είχαν παραχωρήσει τον έλεγχο των εκτυπωτικών μηχανών τους στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και στην πραγματικότητα δανείζονταν σε ξένο νόμισμα. Το Μάιο του 2010 οι ηγέτες της Ευρωζώνης έσπευσαν να καθησυχάσουν τον κόσμο δηλώνοντας ότι το εθνικό χρεοστάσιο κράτους μέλους του ευρώ ήταν αδιανόητο. Όμως το φθινόπωρο του 2010 ανακοινώθηκε για πρώτη φορά ότι στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας που θα αποτελούσε τον μόνιμο μηχανισμό ευρωπαϊκής διάσωσης και επρόκειτο να ιδρυθεί το 2013, το ενδεχόμενο αναδιάρθρωσης του χρέους ενός κράτους μέλους της Ευρωζώνης θα εξετάζονταν ως πρώτη επιλογή, ακόμη και ως όρος, προκειμένου μια χώρα να λάβει στήριξη από το μηχανισμό. Από εκεί και πέρα το παιχνίδι επιδεινώθηκε δραματικά. Τα ομόλογα της Ευρωζώνης είχαν πάψει να είναι απαλλαγμένα πιστωτικών κινδύνων.
Είναι ενδιαφέρον επίσης και το πώς η αυστηρή αντιπληθωριστική πολιτική της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, που ως τότε λειτουργούσε ελκυστικά για τους επενδυτές των κρατικών ομολόγων αφού τους εγγυώνταν τη μη απομείωση της επένδυσης  τους από τον πληθωρισμό, ξαφνικά άρχισε να δουλεύει ανάποδα, ενισχύοντας τον κίνδυνο των ομολόγων, αφού στις νέες συνθήκες απέκλειε την ανάπτυξη και υπονόμευε τη δυνατότητα των κρατών να αποπληρώσουν το χρέος τους.
Και έτσι σε αντίθεση με όλες τις άλλες κατηγορίες τίτλων, όπου η κρίση δεν μετέβαλε ριζικά τη φύση τους, οι επενδυτές των ομολόγων της Ευρωζώνης συνειδητοποίησαν με τρόμο ότι δεν είχαν πια στα χέρια τους τα παραδοσιακά κρατικά ομόλογα αλλά τίτλους με πιστωτικό κίνδυνο.
Η συνειδητοποίηση αυτή είχε πολύ ευρύτερες επιπτώσεις απ’ ό,τι φαίνεται εκ πρώτης όψεως. Αυτή ήταν που οδήγησε στη διάσωση της Ελλάδας, της Ιρλανδίας και της Πορτογαλίας. Αυτή ήταν που έκανε την ΕΚΤ να στηρίξει τις αγορές ομολόγων της Ιταλίας και της Ισπανίας αγοράζοντας από τον Αύγουστο μέχρι σήμερα ομόλογα ύψους άνω του 100 δις ευρώ. Αυτή είναι που προκαλεί σήμερα την επιζήμια ανακεφαλαιοποίηση του τραπεζικού συστήματος και απαιτεί τη δημιουργία ακόμα πιο εξελιγμένου ευρωπαϊκού μηχανισμού διάσωσης.
Καλά όλα αυτά, όμως δεν κλείνουν το βασικό πρόβλημα. Και το βασικό πρόβλημα είναι ότι οι επενδυτές των κρατικών ομολόγων δεν θέλουν να αναλαμβάνουν πιστωτικό κίνδυνο.
Δυστυχώς άλλες κατηγορίες επενδυτών που μπορεί να είναι πρόθυμοι να αναλάβουν πιστωτικό κίνδυνο – σε τελική ανάλυση υπάρχει μια αγορά μη χρηματοπιστωτικών εταιρικών ομολόγων ύψους άνω του 1 τρις ευρώ – δεν θέλουν να αγοράσουν κρατικά ομόλογα. Σε ορισμένες περιπτώσεις αυτό οφείλεται στο ότι οι όροι της εντολής τους δεν τους επιτρέπουν  να αγοράσουν κρατικά ομόλογα και σε άλλες περιπτώσεις οφείλεται στις δυσκολίες που ενέχονται στην ανάλυση των κρατικών ομολόγων, τόσο εξαιτίας της έκτασης των ενεχόμενων υποχρεώσεων, όσο και εξαιτίας του κυρίαρχου ρόλου της πολιτικής. Είναι πολύ πιο εύκολο να ελέγξεις τον ισολογισμό μιας εταιρείας παρά να αναλύσεις τη χρηματοοικονομική θέση ενός κράτους και όλες τις πολιτικές και κοινωνικές δυναμικές που την επηρεάζουν.
Έτσι λοιπόν, ακόμα και για τα ομόλογα των κρατών όπου αποκλείεται το ενδεχόμενο χρεοκοπίας και η πιστωτική τους αξιολόγηση παραμένει υψηλή, έχει αυξηθεί η μεταβλητότητα των τιμών και έχει περιοριστεί η ρευστότητα. Αυτό σημαίνει ότι τα ομόλογα της Ευρωζώνης χάνουν το χαρακτήρα τους ως ‘ασφαλών λιμένων’. Το φαινόμενο αυτό άρχισε από το καλοκαίρι να επηρεάζει και τη Γαλλία. Ως τον Ιούλιο οι διαφορές αποδόσεων μεταξύ του 10ετούς γαλλικού και του 10ετούς γερμανικού ομολόγου κινούνταν καθημερινά γύρω από τις 5 μονάδες βάσης. Στη συνέχεια τριπλασιάστηκε φτάνοντας στις 15 μονάδες βάσης και την Τετάρτη εκτοξεύθηκε φτάνοντας, έστω προσωρινά, ως τις 190 μονάδες βάσης!..
Η Ευρώπη προσπαθεί να αντιμετωπίσει τα συμπτώματα του προβλήματος. Αλλά οι προσπάθειες για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών της έχουν σαν στόχο να τις βοηθήσουν να τα βγάλουν πέρα με τις ζημιές τους από τα κρατικά ομόλογα, όχι να περιορίσουν τον κίνδυνο των ζημιών. Κατ’ αναλογία, τα σχέδια για την αύξηση της δανειοδοτικής ισχύος του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας δεν φαίνεται ότι μπορούν να ενθαρρύνουν τους επενδυτές κρατικών ομολόγων να ξαναγοράσουν ιταλικά και ισπανικά ομόλογα. Γιατί, σε τελική ανάλυση, η μερική ασφάλιση των ζημιών να αναζωογονήσει μια αγορά ομολόγων που υποτίθεται ότι σε καμία περίπτωση δεν θα εμφάνιζε ζημιές επί του κεφαλαίου;
Διατυπώνεται γενικά ένα επιχείρημα που λέει ότι οι πιστωτές που πήραν κακές αποφάσεις πρέπει να υποστούν τις συνέπειες των επιλογών τους. Και αυτό το επιχείρημα είναι όντως ισχυρό. Όμως αγνοεί το θεμελιώδη ρόλο που καταλαμβάνει το κρατικό χρέος των ανεπτυγμένων χωρών στον σύγχρονο χρηματοπιστωτικό σύστημα. Οι επιπτώσεις πάνε πολύ πέρα από τις ζημιές αυτών των πιστωτών.
Στην πραγματικότητα όσο οι επενδυτές που αποφεύγουν τον κίνδυνο πιστεύουν ότι τα ομόλογα της Ευρωζώνης ενέχουν έστω και τον ελάχιστο κίνδυνο χρεοκοπίας, δεν πρόκειται να τελειώσει η κρίση χρέους της Ευρωζώνης.
  • http://www.banksnews.gr/portal/home-page/124-top-story/3989-2011-11-13-23-39-06
     
     
     
     

ΑΝΩΝΥΜΟΥΣ...........




ANONYMOUS: Ο φόβος και ο τρόμος Μυστικών Υπηρεσιών, Μαφίας, φανατικών μουσουλμάνων και του "Συστήματος" γενικότερα!

Της ΧΡΙΣΤΙΝΑΣ ΠΑΝΤΖΟΥ

Μπορεί να είναι Ανώνυμοι αλλά η δράση τους κάθε άλλο παρά απαρατήρητη περνά και έχει γίνει πλέον πονοκέφαλος των κυβερνήσεων και των μυστικών υπηρεσιών, που βλέπουν τα χτυπήματά τους να πληθαίνουν επικίνδυνα.

Σε πλήρη ετοιμότητα, η διεθνής ομάδα των «χακτιβιστών» (χάκερ και ακτιβιστές συνάμα) του κυβερνοχώρου γνωστή ως Anonymous, εγκαινίασε τον Νοέμβριο με μια πυρετώδη δράση στις τέσσερις γωνιές του πλανήτη.

Την περασμένη Κυριακή βγήκαν εκτός λειτουργίας για αρκετές ώρες κυβερνητικοί ιστότοποι της ισραηλινής κυβέρνησης, περιλαμβανομένων της Μοσάντ και των μυστικών υπηρεσιών Σιν Μπέιτ, 48 μόλις ώρες μετά την ανάρτηση βίντεο των Anonymous που απειλούσε το Ισραήλ με επιθέσεις αν συνεχίσει να εμποδίζει την άφιξη βοήθειας στη Γάζα.

Την ίδια περίπου στιγμή στο Μεξικό οι Anonymous ανάγκασαν το πανίσχυρο καρτέλ ναρκωτικών των Zetas να απελευθερώσει ένα μέλος τους που είχε απαγάγει έπειτα από την απειλή ότι θα αποκάλυπταν ονόματα και διευθύνσεις αστυνομικών, δημοσιογράφων και πολιτικών που συνεργάζονται με το καρτέλ.

Την περασμένη Τετάρτη με νέο βίντεό τους απείλησαν να μπλοκάρουν τον ιστότοπο των Αδελφών Μουσουλμάνουν της Αιγύπτου, τους οποίους καταγγέλλουν ότι υπονομεύουν την επανάσταση που έφερε το τέλος της εποχής Μουμπάρακ. 

Μία μέρα νωρίτερα, ομάδα με το όνομά τους ανέλαβε την ευθύνη για το μπλοκάρισμα της ιστοσελίδας του ΠΑΣΟΚ, διαμαρτυρόμενη για τις πολιτικές της κυβέρνησης.

Κανείς δεν ξέρει ποιοι ακριβώς βρίσκονται πίσω από αυτό το κίνημα που πρωτοεμφανίστηκε το 2003 και υιοθέτησε ως σύμβολό του τη διάσημη πλέον μάσκα του Γκάι Φοκς (του μαχητή που αποπειράθηκε να δολοφονήσει τον βασιλιά της Αγγλίας το 1606), την οποία εμπνεύστηκαν οι Αλαν Μουρ και Ντέιβιντ Λόιντ ως προσωπείο για τον αναρχικό ήρωά τους στο κόμικς V for Vendetta. Σύνθημά τους  

«Είμαστε Ανώνυμοι. Είμαστε Λεγεώνα. Δεν συγχωρούμε. Δεν ξεχνάμε. Να μας περιμένετε».

Ενώ μέχρι πρόσφατα επικεντρώνονταν στην απόσπαση απόρρητων αρχείων κυβερνήσεων και μεγάλων επιχειρήσεων, από το 2008 -με το ξέσπασμα της κρίσης- έχουν ριζοπαστικοποιήσει τη δράση τους μετέχοντας με τα δικά τους μέσα στο οικουμενικό κίνημα που αναδύεται κατά των τραπεζών, των διεθνών οικονομικών οργανισμών και των κυβερνήσεων που τους υπηρετούν.

Σήμερα είναι πλέον μια διεθνής ομάδα χακτιβιστών που καλούν σε πολιτική ανυπακοή. Σε βίντεο-μανιφέστο τους όρισαν την 15 Ιουνίου ως την ημέρα έναρξης ενός «Σχεδίου» δράσης για την αλλαγή καλώντας τους ονειροπόλους και όσους δεν ανέχονται πια την αδικία και απληστία του συστήματος να συστρατευτούν. 

 «Η αντίσταση άρχισε. Κηρύσσουμε τον πόλεμο στο σύστημα».

Γι' αυτό και τους συναντάμε παντού και η μάσκα τους ξεχωρίζει σε κάθε διαδήλωση στον κόσμο. Από την Τυνησία και την Αίγυπτο κατά των δικτατόρων ή τις μεγάλες ευρωπαϊκές δυνάμεις που αγνοούν τη βούληση των πολιτών τους για την οποία ανάρτησαν ώς τη Συρία, σε ιστότοπους της κυβέρνησης Ασαντ μηνύματα για τους 2.316 νεκρούς της καταστολής της εξέγερσης. Ή την Ελλάδα, όπου σε βίντεό τους της 4ης Ιουλίου μιλούν για το πείραμα των «οικονομικών του Ράιχ» που δοκιμάζεται στη χώρα μας.

Και βεβαίως στις ΗΠΑ όπου έθεσαν στο στόχαστρό τους τους διεθνείς οικονομικούς θεσμούς, την κυβέρνηση και τη Γουόλ Στριτ. Ηταν άλλωστε από τους πρώτους που κάλεσαν στις 17 Σεπτεμβρίου στην κινητοποίηση που κατέληξε να μεταμορφωθεί στο δυναμικό κίνημα Καταλάβετε τη Γουόλ Στριτ.

Κυβερνήσεις και μυστικές υπηρεσίες έχουν αποδυθεί σε πραγματική μάχη για να τους εντοπίσουν και έχουν συλλάβει δεκάδες πολίτες σε Ισπανία, Ιταλία, Βρετανία, Ολλανδία, Τουρκία, ΗΠΑ ή Αυστραλία φερόμενα ως μέλη των Anonymous. Το FBI τρομοκρατημένο από τη δράση τους ανήγαγε την πρακτική να προκαλούν DdoS (άρνηση υπηρεσίας από υπερφόρτωση με ταυτόχρονη είσοδο πολλών χρηστών) σε κακούργημα, που επισείει έως και δέκα χρόνια φυλακή.

Οι Anonymous δεν έχουν επίσημη ιεραρχία, εκπροσώπους, συγκεκριμένη οργανωτική δομή. Και αυτό μπορεί να είναι η δύναμή τους, αλλά ίσως αναδειχθεί και σε αδυναμία τους. Καθένας μπορεί να οικειοποιείται την «ετικέτα» τους για μια προσωπική δράση τους, όπως έγινε στην Ισπανία από ακροδεξιούς. Συχνά δημιουργείται σύγχυση για τους στόχους τους, όπως έγινε όταν διαδόθηκε ότι οργάνωναν επίθεση κατά του Facebook στις 5 Νοεμβρίου ή όταν διαφωνούν μεταξύ τους για μια δράση, όπως έγινε με την επίθεση στον ιστότοπο του Χρηματιστηρίου της Νέας Υόρκης στις 10 Οκτωβρίου.

Και δεν είναι λίγοι εκείνοι που ίσως μπουν στον πειρασμό να τους εκμεταλλευτούν. Μεγάλο μέρος των πληροφοριών για την πρόσφατη «επιχείρηση καρτέλ» στο Μεξικό προήλθε από τον Μπάρετ Μπράουν, που εμφανίζεται συχνά ως ένα από τα «πρόσωπα» των Anonymous. Κάποιοι αμφισβητούν πολλά στοιχεία αυτής της επιχείρησης και τον κατηγορούν ότι ήθελε να προσελκύσει το ενδιαφέρον των μίντια και να προωθήσει έτσι ένα βιβλίο του, που κυκλοφορεί την επόμενη εβδομάδα σχετικά με την εμπειρία του με τους Anonymous.