Δευτέρα, 13 Μαΐου 2013

Τα ψέματα τελείωσαν για τους.......... νταβατζήδες της πράσινης ενέργειας .



Εξαιρετικό άρθρο

---------------Ίσως το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα επιπόλαιου σχεδιασμού είναι η περίπτωση της περίφημης Πράσινης Ανάπτυξης .
Στα τέλη του 2010, όταν τα σημάδια της κρίσης ήταν ήδη πασιφανή και η χώρα διένυε το τρίτο συνεχόμενο έτος ύφεσης, έγινε μια άνευ προηγουμένου στροφή στην επιθετική προώθηση των πλέον ακριβών μορφών ΑΠΕ, βασισμένη σε μια ιδεοληπτική αντίληψη περί ανάπτυξης πέρα από κάθε ρεαλιστική προσέγγιση για το κόστος και τις συνέπειες στην υπόλοιπη οικονομία και τους πολίτες της χώρας.

Με όχημα μια πολιτική γενναίων επιδοτήσεων και εγγυημένων υψηλών αποδόσεων με κρατική εγγύηση εστάλη το μήνυμα σε όλη την κοινωνία ότι οι ΑΠΕ «μοιράζουν λεφτά».
 Το μοντέλο ποτέ δεν ήταν βιώσιμο οικονομικά, η κρίση απλώς επιτάχυνε τον εκτροχιασμό. 
Σήμερα η παραγόμενη ενέργεια από φωτοβολταϊκά αμείβεται με μέση τιμή 300 €/MWh, το κόστος παραγωγής μίας MWh από φυσικό αέριο είναι 100 €, ενώ από λιγνίτη 30 € και από υδροηλεκτικά ακόμα χαμηλότερο.

 Σύμφωνα με στοιχεία του ΛΑΓΗΕ, το κόστος των επιδοτήσεων προς τις ΑΠΕ θα φτάσει τα 1,9 δισ. € το 2013, ενώ αν συνυπολογιστούν οι επιδοτήσεις μέσω μηχανισμών εγγυημένου εσόδου που μοιράζονται στους υπόλοιπους παραγωγούς (βλ. συνέχεια), ο συνολικός ετήσιος λογαριασμός ξεπερνά τα 2,7 δισ. €, σε μια «αγορά» της τάξης των 6 δισ. € και σε μία οικονομία που καταρρέει...

«Μεταβατικοί» μηχανισμοί: ουδέν μονιμότερον του προσωρινού

Η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα στην Ευρώπη που η κατανάλωση φυσικού αερίου (ΦΑ) στηρίζεται στην ηλεκτροπαραγωγή κατά 70% ενώ ταυτόχρονα αυτό είναι 100% εισαγόμενο.
 Η τιμή του  συνδέεται με τις ιδιαίτερα ακριβές –σε σχέση με την υπόλοιπη Ευρώπη- μακροχρόνιες συμβάσεις της ΔΕΠΑ με τους ξένους προμηθευτές της.
 Επίσης, η εγχώρια αγορά ΦΑ είναι εκ των πραγμάτων άρρηκτα συνδεδεμένη με την παραγωγή ηλεκτρισμού από φυσικό αέριο. Αυτός ο στενός εναγκαλισμός των δύο αγορών δημιουργεί παρενέργειες εμφανείς πλέον σε ολόκληρη την παραγωγική βάση.

Για να καταστούν βιώσιμες (!) οι νέες επενδύσεις σε μονάδες ηλεκτροπαραγωγής από ΦΑ τόσο των ιδιωτών όσο και της ΔΕΗ, θεσπίστηκαν «μεταβατικοί» μηχανισμοί εγγυημένου εσόδου, από τους οποίους επωφελούνται όλες οι μονάδες ΦΑ. 
Ο χαρακτήρας και φυσικά το κόστος αυτών των μηχανισμών είναι άλλη μία θλιβερή ελληνική πρωτοτυπία που δεν απαντάται αλλού στον κόσμο, ενώ ταυτόχρονα αποτελεί τεράστιο πλήγμα για την ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας και των επιχειρήσεων............



-----Η κρίση λειτούργησε ως καταλύτης.
 Τα προβλήματα που ήταν κρυμμένα επιμελώς κάτω από το χαλί βγήκαν στην επιφάνεια, νωρίτερα. 
Πρέπει επιτέλους η πολιτεία να κάνει τις επιλογές της: θέλει να κρατήσει στη ζωή τις επιδοτούμενες μονάδες ΑΠΕ του ενός νυχτοφύλακα; 
Τις πριμοδοτούμενες μονάδες αερίου των 25 εργαζομένων; 
Ή τα εργοστάσια των εκατοντάδων εργαζομένων, που αποτελούν οικονομικούς αιμοδότες των τοπικών κοινωνιών, συντηρούν τις εξαγωγές, παράγουν ΑΕΠ και συνεισφέρουν στην ανάπτυξη και ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας; Τα ψέματα τελείωσαν.

*Ο κ. Αντώνης Κοντολέων είναι Μέλος Προεδρείου ΕΒΙΚΕΝ ( Ένωσης Βιομηχανικών Καταναλωτών Ενέργειας)

(capital.gr, 13/5/2013)



Παρακαλούμε να διαβάσετε όλο το άρθρο .......                  






            Τα έχουμε γράψει εδώ και τρία χρόνια ,    ( διαβάστε παλαιότερες αναρτήσεις του SAGINI3    )   αυτά που με τρόπο σαφέστατο λέγει ο κος Αντώνης Κοντολεων .
Σήμερα όλοι πια  αντιλαμβάνονται οτι έχουμε γίνει θύματα ενός οργανωμένου εγκλήματος της ''πράσινης απάτης''. 
       Όλοι πρέπει πλέον να αντιδράσουμε δυναμικά .Τα ψέματα τέλειωσαν.

                                                                                                                                                                                      SAGINI