Απευθείας στη Θάλασσα: Το Περιβαλλοντικό Έγκλημα με τα Ακατέργαστα Λύματα σε Γαύριο και Μπατσί Ανδρου

 

           Η προστασία των θαλασσών μας είναι συχνά θέμα συζήτησης σε συνέδρια και διακηρύξεις, αλλά η πραγματικότητα στις τοπικές μας κοινωνίες αποδεικνύεται πολύ διαφορετική. 

Στο Γαύριο ( θέση Φάρος Καστρί ) και το Μπατσί ( θέση Κολώνα ), δύο από τις πιο   πολυσύχναστες και τουριστικές περιοχές της Άνδρου, η θαλάσσια ρύπανση συνεχίζει να αποτελεί     μια ανοιχτή πληγή.

Δύο αγωγοί λυμάτων διοχετεύουν ακατέργαστα απόβλητα απευθείας στο θαλάσσιο περιβάλλον, δημιουργώντας μια κατάσταση που εγκυμονεί σοβαρούς κινδύνους για τη δημόσια υγεία, την τοπική οικονομία και το οικοσύστημα.

 Δημόσια Υγεία και Περιβαλλοντική Καταστροφή

Η απόρριψη ανεπεξέργαστων αστικών λυμάτων στη θάλασσα δεν είναι απλώς αισθητικό πρόβλημα ή θέμα δυσοσμίας.

• Μικροβιακή μόλυνση: Τα ακατέργαστα λύματα μεταφέρουν επικίνδυνα παθογόνα μικρόβια και βακτήρια (όπως E. coli , εντερόκοκκους, ουρολοιμώξεις ,κλπ ), καθιστώντας τα νερά επικίνδυνα για τους κολυμβητές.  Τα φετινά καλοκαιρινά κρούσματα μικροβιακών μολύνσεων  σε παραθεριστές και κολυμβητές , είναι ακόμη ένα καμπανάκι κινδύνου .

• Διαταραχή του οικοσυστήματος: Η συσσώρευση οργανικού φορτίου προκαλεί ευτροφισμό, μειώνοντας το διαθέσιμο οξυγόνο για τη θαλάσσια ζωή και καταστρέφοντας τους τοπικούς βιοτόπους.

 Το Πλήγμα στον Τουρισμό και την Τοπική Οικονομία

Το Γαύριο αποτελεί την κύρια πύλη εισόδου του νησιού και το Μπατσί τη «βιτρίνα» του τουρισμού της Άνδρου. Η εικόνα και η μυρωδιά ακατέργαστων λυμάτων δίπλα σε παραλίες και καταστήματα υγειονομικού ενδιαφέροντος υπονομεύει άμεσα το τουριστικό προϊόν του νησιού. Η υποβάθμιση του περιβάλλοντος αργά ή γρήγορα μεταφράζεται σε οικονομική υποβάθμιση για τους επαγγελματίες της περιοχής.

 Η Ανάγκη για Άμεση Δράση

Πέρασαν πάνω απο 30 χρόνια  !!!

Το πρόβλημα δεν μπορεί πλέον να κρύβεται κάτω από το χαλί — ή μάλλον, κάτω από τη επιφάνεια της θάλασσας. 

Η τοπική αυτοδιοίκηση και οι αρμόδιοι φορείς οφείλουν να θέσουν ως απόλυτη προτεραιότητα:

1. Την άμεση δημιουργία-κατασκευή νέων εγκαταστάσεων   βιολογικών καθαρισμών .

2. Συνεχείς και διαφανείς ελέγχους της ποιότητας των υδάτων με δημοσιοποίηση των αποτελεσμάτων.

3. Αμεση επισκευή και τοποθέτηση νέων  υποθαλάσσιων αγωγών λυμάτων ( μεγάλου μήκους)  , αφού πρώτα διερευνηθεί η νομιμότητα τους ( με την σημερινή νομοθεσία ).   Οριστική διακοπή της λειτουργίας των πλημμελώς λειτουργούντων αγωγών.

4. Επιτέλους να απαγορευτεί η αλιεία  και η κολύμβηση στις παραπάνω περιοχές  απορροής των αγωγών λυμάτων .

5. Υποχρεωτική   ενημέρωση των πολιτών , απο τους υπεύθυνους διαχειριστές του Δήμου Ανδρου για ολες τις σχετικές τους ενέργειες .

    Η Θάλασσα μας δεν είναι η Χωματερή της Σταυροπέδας .

       Η προστασία των ακτών μας δεν είναι πολυτέλεια, είναι υποχρέωση προς τους κατοίκους, τους επισκέπτες και τις επόμενες γενιές.

   

Υπάρχουν και Νόμοι: 

Ναι, υπάρχουν σαφέστατες και βαρύτατες ποινικές ευθύνες. Η απόρριψη ακατέργαστων λυμάτων στη θάλασσα δεν συνιστά απλώς διοικητική παράβαση, αλλά ποινικό αδίκημα που διώκεται αυτεπάγγελτα από τις εισαγγελικές αρχές.

Η διοχέτευση ακατέργαστων λυμάτων στη θάλασσα δεν είναι απλώς μια αμελητέα παράλειψη. Συνιστά ποινικό αδίκημα βάσει του Ν. 1650/1986 για την προστασία του περιβάλλοντος και του Ποινικού Κώδικα. Ο θεμελιώδης  αυτός νόμος για τα περιβαλλοντικά εγκλήματα προβλέπει αυστηρές ποινές για όποιον προκαλεί ρύπανση ή υποβάθμιση του περιβάλλοντος:

• Πλημμέλημα: Όποιος από αμέλεια ή δόλο προκαλεί ρύπανση (π.χ. ανεξέλεγκτη διάθεση λυμάτων), τιμωρείται με φυλάκιση και χρηματική ποινή.

• Κακούργημα: Εάν από τη ρύπανση προκύπτει κίνδυνος για τη δημόσια υγεία, σοβαρή οικολογική βλάβη ή ανεπανόρθωτη καταστροφή του οικοσυστήματος, οι ποινές μετατρέπονται σε κάθειρξη (ποινή φυλάκισης άνω των 5 ετών) και πολύ υψηλές χρηματικές ποινές.

Οι αρμόδιοι φορείς  , Δήμαρχοι, αρμόδιοι Αντιδήμαρχοι, Προέδροι Τοπικών Συμβουλίων   και οι υπεύθυνοι διαχείρισης βρίσκονται αντιμέτωποι με βαρύτατες ποινικές ευθύνες για τη  έκθεση  της δημόσιας υγείας σε κίνδυνο.

Η Σιωπή των Αρχών: 

    Παρά το γεγονός ότι η ανεξέλεγκτη απόρριψη λυμάτων στο Γαύριο και το Μπατσί συνεχίζεται εδώ και δεκαετίες, οι ελεγκτικοί μηχανισμοί και οι τοπικές λιμενικές αρχές φαίνεται να παρακολουθούν ως απλοί θεατές. 

Η ανοχή στη ρύπανση δεν συνιστά μόνο διοικητική ανεπάρκεια, αλλά εγείρει σοβαρά ερωτήματα για την τήρηση των θεσμικών τους υποχρεώσεων.

 Όταν οι τοπικοί ελεγκτές αδρανούν, ο λόγος πρέπει να περνά στις ανώτερες εισαγγελικές και περιβαλλοντικές αρχές.